Maandag 16 November vervolg

Om twee uur zijn we terug voor de lunch. De vrouwen zijn al terug en al vast begonnen. Ook zij hebben kleren gekocht, de meeste hebben deze al aan en het ziet er fantastisch uit. We hebben rijst met vis. In de middag hebben we even wat tijd voor ons zelf tot half vier. Om half vier komen we bij elkaar om onze ervaringen van de eerste dag te delen. Er komen verhalen over de bedelaars en zwervers die we ontmoet hebben. Johan en Ruben vertellen over hun ervaring op de brug van de grote rotonde bij ons in de straat. Een hele groep kinderen klampte zich vast aan hun benen om niet meer los te laten. De mensen er om heen vonden het wel komisch.

Om half vijf hebben we een meeting met het organisatie comité. We worden geïntroduceerd aan elkaar en we maken kennis met Iman Mabud Chowdhurry, Rev. Peter Mazunder, Rev. Edison Mollik en Rev. S. Pholia. We worden ontvangen met muziek, dans en bloemen. We worden uitgenodigd om mee te dansen wat een grappige situatie oplevert. Het blijkt dat we een paar goede dansers in ons midden hebben. De studenten van BSFB hebben een aantal liederen en gebeden voor ons voorbereidt wat mij zeer raakt. Na de studenten krijgen we een lezing van rev. Dennis over het ontstaan van Christendom in Bangladesh. Een goed verhaal, maar soms een beetje technisch. Het taalverschil en de variant van Engels die ze hier gebruiken, maakt het voor sommige mensen lastig te volgen. Toch is het een goede en warme bijeenkomst. Tijdens deze bijeenkomst maken we ook kennis met cha. Thee met melk en suiker, erg zoet en waarschijnlijk zal dit niet de laatste keer zijn dat we cha krijgen.

Om 1900 uur hebben we diner met rijst en kip. Na het diner pakken we onze koffers en worden we opgedeeld in verschillende groepjes. Gert, Willianne en ik gaan mee met Iman Mabud Chowdhury om bij hem thuis te slapen. De reis naar zijn huis is hilarisch. We gaan met de Riksja inclusief koffers. De tocht door de kleine straatjes is een ervaring om niet te vergeten. Ik voel me enorm bekeken als blanke met mijn koffers achterop een fiets. De jongen voorop heeft het zwaar zo te zien, maar hij moppert niet. Willianne zit volop te genieten van de bijzondere tocht. Gert gaat voorop maar op een of andere manier komt hij als laatste aan. De straten die we ingaan worden steeds kleiner en nauwer. Uiteindelijk komen we aan bij het huis van Mabud. Hij heeft een appartement boven het kantoor van Isah-E Jamat. Isah-e Jamat is een organisatie die zich richt op Moslims die zich bekeerd hebben tot het Christendom. Dit is een groep mensen in Bangladesh die het extra zwaar heeft.

In het huis van Mabud maken we kennis met zijn vrouw, twee dochters en het huishoudstertje. Dat laatste raakt me toch, ondanks dat het hier een gewoonte is, zelfs bij Christenen. Veel huishoudens hebben een meisje (10-12 jaar) in dienst om het werk te doen. Ze staat als eerste op en gaat als laatste naar bed. Laten we het er maar bijhouden dat ze het hier waarschijnlijk beter heeft dan bij andere gezinnen waar deze kinderen nog echt als een soort slaaf worden gehouden. We krijgen een rondleiding door het appartement wat niet erg groot is, maar voor Bengaalse begrippen waarschijnlijk een zeer ruime woning. Drie slaapkamers een natte ruimte, een keuken(tje) en een eetkamer. Er is een televisie op de ouderlijke slaapkamer. Gert en ik slapen samen op de kamer van Mabud zijn dochters. Zij slapen ergens anders. Wilianne heeft haar eigen kamer. De badkamer/wc is primitief maar voldoet. Er is een hurk WC en voor het douchen kunnen we gebruik maken van de “bucket-shower”. We zitten nog een tijdje aan tafel en praten met Mabud en zijn dochter. We leren elkaar wat beter kennen maar de vragen komen vooral van onze kant. De Bengalen zijn toch wat gereserveerd om te vragen hoe het bij ons is. Om half elf douchen we ons en gaan we naar bed. We houden de deur een beetje open op onze kamer voor wat extra zuurstof. De klamboe doet zijn werk, wat we niet van de matras (of zo iets) kunnen zeggen. Een houten plank met een dekentje er overheen. Toch slapen we goed. Moe zijn heeft zo zijn voordelen.