Woensdag 18 november ochtend - Old Dhaka, COB en IJB printers

Om 700 uur ontbijt want we gaan vroeg weg. Ik begin de bucket shower steeds meer te waarderen net als het hurktoilet trouwens. Het is verbazingwekkend dat je in zo’n korte tijd je standaard kan verlagen. Voor ons is het wel makkelijk, want we weten dat als we weer terug komen we weer gebruik kunnen maken van een superdeluxe badkamer. Mmmm stromend warm water, hoe voelt dat ook al weer? Bij het ontbijt hebben we rijstepap en handgemaakte Roti met gebakken ei. Na het ontbijt lopen we naar BSFB waar we de een deel van de groep terug vinden. We gaan met z’n negen in een minibus naar Old Dhaka. Jan, Leonora en Dorien gaan appart vanaf SATC naar Old Dhaka. Zij zullen later op de dag al vertrekken naar Jessore en hebben dus al hun koffers bij zich. De trip naar Old Dhaka duurt ongeveer een uur dwars door de spits. Had ik al verteld over het verkeer? Niets veranderd dus. Gekkenhuis. Van alles van Dhaka verbaast met dit nog het meest. Er gebeuren wel ongelukken, maar gezien de manier van rijden is het een wonder dat er niet om de 100 meter een dode valt, of een auto total-loss is. Gedurende de rit zien we het straatbeeld ook wel iets veranderen. De huizen, appartament en flats zien er ook steeds ouder uit.

Uiteindelijk komen we aan bij de compound van de Church of Bangladesh. Hier staat een van de oudste kerken van Dhaka en dit is ook het hoofdkantoor van de COB. We hebben hier een afspraak met de bisschop van Dhaka @@. De bisschop laat nog even op zich wachten dus we hebben de tijd om de kerk te bezichtigen en we ontdekken al snel een aantal schoolklasjes in een bijgebouw. Dit levert natuurlijk leuke tafereeltjes op, vooral omdat juf Leonie helemaal enthousiast raakt van de situatie. Ze staat nog net niet zelf les te geven. Even later kunnen we naar binnen waar we de bisschop ontmoeten. Ook broeder Frank is hierbij aanwezig. De bisschop vertelt uitvoerig over het werk en de uitdagingen van COB. Meneer Mazunder van het Social development programma geeft aan welke projecten er zijn. Deze projecten zoals microkrediet programma’s, opleiding voor kinderen of vrouwen, hygiëne ontwikkeling of culturele aspecten zijn gericht op de gehele bevolking en niet alleen Christenen. Deze projecten zijn verspreid over het hele land en een aantal groepen zal hier ook een bezoek afleggen. Broeder Frank geeft samen met de Bisschop nog inzicht in welke problemen er zijn binnen de kerken, maar ook als Christen binnen een Moslim wereld. Als goed gebruik krijgen we ook een kopje cha, waarbij een aantal mensen aangeeft liever geen suiker te willen. Uiteindelijk krijgt niemand suiker en ik snap nu waarom de Bengali zoveel suiker in hun thee doen. Anders is het echt niet te drinken.

Na ons bezoek aan de COB compound gaan we lopend door Old Dhaka naar IJB printers. Als groep van 12 blanken trekken we behoorlijk wat bekijks. Wij hebben daar echter geen tijd voor, aangezien je hier nog meer dan elders ogen in je nek moet hebben om niet onder een Riksja , auto of paard en wagen te komen. Het krioelt hier van de mensen en ook hier is het een continu stroom van geluid. In een nauw straatje komen we terecht bij IJB printers. Dit is een drukkerij van Isah-e Jamat in Dhaka, die gebruikt wordt om inkomsten te genereren voor Isah-e Jamat en daarnaast ook het eigen print werk te verzorgen zoals flyers en magazines. Hier werken zowel Christenen, Moslims als Hindu’s door elkaar heen. In de drukkerij staat nog een oude Heidelberg uit de jaren 60. Fantastisch om te zien draaien. Op de eerste verdieping zit een groep mensen foldertjes en krantjes te vouwen.

Na dit bezoek gaan we weer lopend terug naar de compound van Church of Bangladesh waar onze busjes nog staan. Hier nemen we afscheid van Jan, Leonora en Dorien. Zij gaan al onderweg naar Jessore om daar een aantal dagen door te brengen.