16 November Dhaka in BSFB

03:45. Ik lig al een tijdje wakker en het zweet gutst van mijn hoofd. Het lawaai van de straat, de Ventilatoren en andere onbekende geluiden houden me wakker. Even een glas water en een paracetamol tegen de hoofdpijn. Ook Johan en Gert die bij mij op de kamer slapen blijken wakker te zijn. Gert gebruikt het moment om zijn gedachten op papier te zetten. Ik ben de warmte een beetje zat (wat nu al?) en besluit mijn zonder klamboe verder te slapen. De ventilator en de DEET moet genoeg zijn om de muggen op afstand te houden. Dit werkt wonderwel veel beter en het is dan ook een verassing als we s’morgens om 0900 uur gewekt worden door een of andere straatverkoper die in een soort buitenaards geschreeuw met belletjes zijn spullen probeert te slijten. We zouden om 0900 uur ontbijten dus daar zijn we dan mooi te laat voor. De dames zitten allemaal aan tafel en het blijkt dat alle heren zich uitgebreid hebben verslapen. Hoe typisch.

Tijdens het ontbijt ontmoeten we Siebe Meindertsma van InterServe. Hij werkt voor CCTB. Na het ontbijt is er gelegenheid om even wat boodschappen te doen. De mannen gaan onder begeleiding van Siebe de stad in. Lopend door de stad krijgen we een goed beeld van het straatleven van Dhaka. Dit is een grote kakofonie van toeters, bellen, stemmen. Over de straten lopen is een uitdaging omdat je enerzijds moet oppassen niet tegen iemand aan te lopen of te worden overreden door een Riksja. Anderzijds moet je goed uitkijken waar je je voeten neerzet. Overal gaten, of stenen, afgebrokkelde stuk rioolbuis. Wat ook direct opvalt zijn de verschillende geuren. Dit varieert van heerlijke kruidige geuren van een marktkraampje tot ontzettende stank van, ja van wat eigenlijk. Het is waarschijnlijk de stad zelf, want meestal zijn de geuren niet al te fris. We kopen een aantal kleding stukken die typisch Bengaals zijn, zodat we ons voor sommige gelegenheden wat meer comfortabel kunnen voelen.